[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 255 تا 257 ] اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِما شاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ لا يَؤُدُهُ حِفْظُهُما وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ ( 255 ) لا إِكْراهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى لا انْفِصامَ لَها وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 256 ) اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ ( 257 ) ترجمه : ( 2 / 257 - 255 ) خداى يگانه‌اى كه نيست الهى مگر او زنده و پاينده و قائم بذات است او را خواب و پينه‌كى فرا نمىگيرد ملك او در تصرف اوست آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است كى است كه در خواسته شفاعت كند نزد او مگر كسى را كه اذن در شفاعت بدهد مىداند آنچه را جلو خلق و آنچه را عقب آنها واقع مىگردد و كسى را احاطه بعلم او نيست مگر به آنچه بخواهد كرسىّ سلطنت و اقتدار و بزرگوارى او فرا گرفته آسمانها و زمين را نگهبانى آسمان‌ها و زمين براى او مشكل نيست اوست بزرگوار و بلند مرتبه ، اجبارى در دين نيست خداوند ظاهر و هويدا نموده طريق رشد و هدايت را از سركشى و طغيان پس كسى كه از باطل برگشت و به حق و حقيقت گرويد و ايمان آورد به خدا چنين كسى محققا چنگ زده بحلقه محكمى كه گسستگى ندارد و خداوند شنوا و دانا است ، خدا دوست كسانى است كه ايمان آورده‌اند بيرون مى - آورد آنها را از ظلمت كفر بنور ايمان و كسانى كه كافر شدند آنها دوست‌داران باطل